قیام ملتهای ایران فرصتی است مناسب برای ارتش

03 ژانویه
0

به نظر می­رسد که اعتراضات مردمی در ایران یک فرصت طلایی به تمام معنا برای ارتش ایران است تا حیثیت و جایگاه اصلی خود را که رژیم جمهوری اسلامی و سپاه پاسداران از آن گرفتند، باز گرداند. چراکه، همکنون اعتراضات و قیام ملتهای ایران نیازمند رهبری است تا آن را سازماندهی و از سرکوب احتمالی توسط رژیم جمهوری اسلامی و دستگاههای امنیتی وابسته به سپاه پاسداران نجات دهد.

در واقع، ارتش ایران از بدو پیروزی انقلاب ایران در سال 1979 و به قدرت رسیدن رژیم آخوندها تاکنون به صورت هدفمند و از روی قصد به حاشیه رانده شده است. لیکن، علیرغم این و با وجود تغییرات مستمر در سیستم و فرماندهی ارتش ولی رژیم جمهوری اسلامی تاکنون نتوانسته در عقیده­ی ارتش تغییری ایجاد کند و به نظر می­رسد که رژیم جمهوری اسلامی به فرماندهان ارتش اعتماد ندارد. گفتنی است که پیشتر شماری از فرماندهان نیروی ارتش و همچنین برخی از سران اصلاح­طلب نسبت به وضعیت بد راتش اعتراض و انزجار خود را به گوش مقامات جمهوری اسلامی رسانده بودند و آنها براین باور بودند که این مساله به امنیت ملی ضربه و اختلافات فی­مابین ارگانها و موسسات دولت را افزایش می­دهد.

فرماندهان و افسران ارتش ایران به خوبی می­دانند که آنها مورد اعتماد رژیم آخوندی نیستند و این رژیم اصلا از نیروهای ارتش برای محافظت از مرزهای کشور استفاده نمی­کند و سلب بسیاری از صلاحیتهای ارتش و تضعیف آن در برابر سپاه پاسداران نشانگر بی­اعتمادی رژیم جمهوری اسلامی به ارتش ایران است. همچنین، انتصاب برخی از فرماندهان سپاه پاسداران در برخی از پستهای حساس ارتش برای جلوگیری از هرگونه نافرمانی احتمالی یکی دیگر از مسائلی است که بی­اعتمادی رژیم به ارتش را نشان داده و تغییرات اخیر انجام شده در سیستم ارتش و جابجایی فرماندهان آن توسط علی خامنه­ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران، به خوبی این مساله را منعکس کرده است. این جابجایی به شدت فرماندهان ارتش را ناراحت کرده است و یکی از فرماندهان سپاه پاسداران پیشتر گفته بود که روحیه­ی نیروهای ارتش بسیار ضعیف و در صورت حمله­ی نیروهای آمریکایی به پادگانهای ارتش یقینا هیچگونه واکنشی از آن مشاهده نخواهیم کرد.

بنابراین، مطمئن­ترین راه برای حفظ امنیت شهرهای ایران و منع حدوث هرگونه بی­ثباتی در این کشور که احتمالا در امنیت منطقه نیز تاثیر گذار خواهد بود همانا پیوستن فرماندهان ارتش به اعتراضات و قیام ملتهای ایران می­باشد. تا از این رو از این قیام مردمی محافظت و حمایت کنند. چراکه، سرنگونی رژیم جمهوری اسلامی ایران حتمی است و دیر یا زود جامعه­ی جهانی به حمایت از مطالبات به حق ملتهای ساکن جغرافیای سیاسی ایران تن خواهند داد. در واقع، این فرصت بسیاری مهمی است تا جامعه­ی جهانی و ملتهای ایران از رژیم جمهوری اسلامی که تقریبا در 80 درصد از فعالیتهای تروریستی دست داشته است، خلاص شوند. حال، با سرنگونی رژیم آخوندی و روی کار آمدن شخصیتهای مدنی و سیاسی این مساله بزرگترین پیروزی برای منطقه به حساب می­آید و یقینا، با سرنگونی رژیم جمهوری اسلامی، حوثیها در یمن، حزب الله در لبنان، بشار الاسد در سوریه و شبه­نظامیان طایفه­ای فعال در عراق نیز سرنگون و از بین خواهند رفت.

از همه مهمتر، تهدید تظاهرکنندگان از سوی تیپ «ثارالله» سپاه پاسداران که مسئول محافظت از پایتخت تهران را به عهده دارد، می­باشد. در بیانیه­ی تیپ ثارالله، آمده است که با تظاهرکنندگان مقابله و آنها را به شدت سرکوب خواهد کرد و این بدین معنا است که رژیم جمهوری اسلامی مقاصدی بسیار خطرناک در سر دارد و یقینا سپاه پاسداران در روزهای آتی جنایتهای بی­شماری در حق مردم و ملتهای ایران مرتکب خواهد شد. گفتنی است که این مساله با وجود افزایش حضور نظامی سپاه پاسداران و تقویت نیروهای آن در شهرهایی که در آنها خشم مردم علیه رژیم جمهوری اسلامی افزایش روزافزون دارد طبیعی به نظر می­رسد. چراکه، نشانه­ها و قرائن موجود دال بر انقلاب مردمی سراسری است که یقینا با سرنگونی رژیم ولایت فقیه همراه خواهد بود. لذلک، جامعه­ی جهانی باید مراقب اوضاع داخلی ایران باشد و به رسانه­های وابسته به رژیم جمهوری اسلامی اعتماد نکند تا از هرگونه جنایتهای احتمالی در حق ملتهای ایران که علیه رژیم آخوندی قیام کرده­اند، جلوگیری شود.

به نظر می­رسد که شماری از افسران و فرماندهان ارتش به قیام ملتهای ایران پیوسته و اعلام کرده­اند که آنها با مطالبات به حق مردم ایران هستند و در کنار آنها خواهند ایستاد. گویا شماری از نیروهای امنیتی در لاهیجان از اجرای دستورات فرماندهان خود امتناع و از حمله به مردم و تظاهرکنندگان ممانعت و فرار کردند و به نظر می­رسد با گسترش بیشتر تظاهرات و اعتراضات مردمی این مساله افزایش خواهد یافت و احتمالا پیوستن ارتش به قیام مردم بسیار بالا است.

گفتنی است که تظاهرات و اعتراضات کنونی در مقایسه با تظاهرات قبلی که بعد از سال 1979 رخ داده بود، به مراتب قوی­تر و سقف مطالبات و شعارهای تظاهرکنندگان بالاتر و به مرحله­ای رسیده است که آنها کاملا خواهان سرنگونی رژیم جمهوری اسلامی هستند و دیگر رژیم آخوندی مورد قبول ملتهای ایران نیست. کما اینکه، مساله­ای که بسیار مورد توجه قرار گرفته این است که تظاهرکنندگان اصلا هراسی از سرکوب رژیم ندارند و وسعت جغرافیایی آن روز به روز افزایش می­یابد و به شهرهای مذهبی ایران از جمله قم و مشهد نیز رسیده است.

مركز مطالعات وتحقيقات المزماة

3 ژانویه 2018